Thursday, June 7, 2012

~ စီးဆင္းေနသည့္ ျမစ္တစ္စင္း ႏွင့္ တူေသာ ~



ျဖစ္ရပ္တိုင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ထပ္တူ ျပန္က် မေနပါ။ သစ္လြင္မႈေတြသာ အၿမဲ ရွိေန~ ရွင္သန္ လန္းဆတ္ ေနပါတယ္။

အတိတ္ ဆိုတာကို အသိအာရံုမွာ တစ္ခ်က္ ျပန္တြယ္တာ လိုက္တာနဲ႔ အခု ခဏေလးရဲ႕ အလွဟာ အက်ည္းတန္ သြားပါလိမ့္မယ္။ အတိတ္ ရဲ႕ အညစ္အေၾကး (ဒါမွမဟုတ္) ပုပ္အက္အက္ အေရာင္ေတြ~ ဆိုးဝါးလွတဲ့ အနံ႔ေတြနဲ႔ သုတ္လိမ္း ခံလိုက္ရမွာပါပဲ..။


အနာဂတ္ ကို မွန္းေမ်ွာ္လိုက္ ျပန္ရင္ေကာ ဘာျဖစ္ႏိုင္ ပါေသးလဲ.?


အနာဂတ္ ဆိုတာကို တမ္းတ မွန္းေမွ်ာ္မိလိုက္တဲ့ စိတ္ေလးဟာ ကၽြန္မတို႔ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အခု ခဏဆိုတဲ့ “အလွ” ေလးကို ေမ့ေလ်ာ့ သြားေစ ေတာ့ တာ ပဲေပါ့ ~

ဒါဟာ ~ ေၾကကြဲစရာ ~ စိတ္မေကာင္းစရာ ~ အေျခအေနေလး တစ္ခု ျဖစ္လို႔ ေနပါတယ္..။

ဒါ့ေၾကာင့္ လည္း ပစၥဳပၸန္ ခဏေလးတိုင္းဟာ သီးျခား ျဖစ္တည္ေနတယ္ ဆိုတာကို လက္ခံႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္မတို႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္..။ အျခား အျခားေသာ အခ်ိန္အခါေတြနဲ႔ အတူ မရွိသလို~ အတုလည္း မရွိပါဘူး~ အႏိႈင္းမဲ့ေလးသာ ျဖစ္လို႔ ေနပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ တေတြဟာလည္း အခ်ိန္တိုင္း၊ ခဏတိုင္း၊ တစ္တိုင္းတည္း ထပ္တူက် တူညီေန ပါသလား..?

ဟင့္အင္း..!! တူမေန ပါဘူး..။ အစဥ္ ေျပာင္းလဲၿမဲ ေျပာင္းလဲလို႔ ေနေနပါတယ္။ ဒါဟာ သဘာဝလည္း က်ပါတယ္ ~

အခု ခဏ အခု စကၠန္႔ေလးကို အရင္အတိတ္ မွာ ရရွိခဲ့ဖူး လို႔လား..!! မရခဲ့ဖူး ပါဘူး။ အခုဆိုတဲ့ ဒီခဏေလးကို ေနာင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး..။

**ကၽြန္မတို႔ေတြ ~ အခု စကၠန္႔ေလးကို အရိုးရွင္းဆံုး ေနထိုင္ၾကည့္ ၾကရေအာင္ပါ**

**ကၽြန္မတို႔ေတြ ~ ဒီ ခဏေလးကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ၾကည့္ျမင္ ၾကရေအာင္ပါ**

**ကၽြန္မတို႔ေတြ ~ “ေနထိုင္” “ၾကည့္ျမင္” လိုက္တဲ့ ခ်မ္းေျမ့မႈေလးကို အခုပဲ “သိ” ၾကရေအာင္ပါ**

(ခင္ေလးငယ္)
2012/ 06 /06

2 comments:

ထရီဆာ (Teresa) said...

မခင္ေလးငယ္ မဂၤလာပါရွင့္ ... စာအေရးအေရးအသားေလးေတြကို ႏွစ္သက္မိတယ္...ထရီဆာရဲ႕ ဘေလာ့မွာလည္း ခ်ိတ္ထားခြင့္ျပဳပါလုိ႔ ခြင့္ေတာင္းပါတယ္ရွင့္ .....
**ကၽြန္မတို႔ေတြ ~ အခု စကၠန္႔ေလးကို အရိုးရွင္းဆံုး ေနထိုင္ၾကည့္ ၾကရေအာင္ပါ**

**ကၽြန္မတို႔ေတြ ~ ဒီ ခဏေလးကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ၾကည့္ျမင္ ၾကရေအာင္ပါ**

**ကၽြန္မတို႔ေတြ ~ “ေနထိုင္” “ၾကည့္ျမင္” လိုက္တဲ့ ခ်မ္းေျမ့မႈေလးကို အခုပဲ “သိ” ၾကရေအာင္ပါ**
စာစုေလးကို မွတ္သားသြားပါတယ္.....

ထရီဆာ said...

ထပ္ေရာက္ခဲ့တယ္ အမ၊ ႏွစ္သက္လုိ႔ ထပ္ဖတ္သြားခဲ့တယ္ :)