ကိုယ့္ အတြက္ အင္မတိ အင္မတန္ ထူးထူးျခားျခားနဲ႔ အားအားယားယား ႐ွိေနတဲ့ ေန႔ခင္းေလး ျဖစ္ပါ တယ္..။ ေတာင္ၾကည့္ ေျမာက္ၾကည့္ ဟိုဝင္၊ ဒီထြက္၊ ထိုင္လိုက္၊ ထလိုက္၊ ကြန္ျပဴတာဖြင့္လိုက္၊ ရီစတတ္ လိုက္၊ ေရေသာက္လိုက္၊ ေရခ်ိဳးခန္း ဝင္လိုက္နဲ႔ ေတာင္လုပ္ေျမာက္ လုပ္ ဘဝကေန ေျပာင္းလဲကုန္တဲ့ မိုး ခပ္အံု႔အံု႔ ေန႔လယ္ တစ္ခင္း ဆိုလည္း မမွားပါဘူး..။ ဒီလိုနဲ႔ ထိုင္ျခင္း၊ ထျခင္း ဖြင့္ျခင္း၊ ပိတ္ျခင္း ေတြ ပတ္လည္ ႐ိုက္ၿပီး သကာလ စာေရးမယ္ စိတ္ကူးရင္း ကြန္ျပဴတာ အဖံုးကိုဖြင့္ ဟီတာက အပူခ်ိန္ကို ျမႇင့္လို႔ ေနရာ မွာ အပီ မွီကာ အာ႐ံုကိုယူ လိုက္တယ္ ဆိုပါေတာ့...။ ကၽြန္မတစ္ခန္းလံုး တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လို႔ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ ဘဝင္ေတြေခြ႕ေနတုန္းေပါ့.... အဲ... ဘာစျဖစ္တယ္ထင္လဲ...!!
ကၽြန္မ ေနထိုင္ရာ အရပ္ေဒသမွာ အလြန္႔အလြန္ ရွားပါး လြန္းေသာ အေကာင္ တမ်ိဳးက ကၽြန္မအခန္းမွာ တဝီဝီ နဲ႔ ဟာမိုနီကာေတြ လာက်င့္ ေန ပါေလရဲ႕..။ ဒီေလာက္ တံခါးေတြ အထပ္ထပ္ပိတ္ၿပီး လံုၿခံဳမႈ ႐ွိေန တဲ့ ကိုယ့္ အိပ္ခန္းေလး ကို နည္းနည္း ေတာ့ ၿငိဳျငင္ သြား မိတာ အမွန္ ပါ..။ ကိုယ္တိုင္ လႈပ္လႈပ္႐ွား႐ွား ျဖစ္ေန ခဲ့တုန္း က သတိ မထားမိ ခဲ့တဲ့ ဒင္းက အသံကုန္ျမႇင့္လို႔ အတက္ အက် အဆြဲ အငင္ မွန္မွန္ နဲ႔ သူ႔ဗိုကယ္လ္ ထရိန္နင္ သူ ဆက္ယူ ေန ဟန္ တူ ပါတယ္..။
တင္း ကနဲ ျဖစ္သြား တဲ့ စိတ္ နဲ႔ ေရးမယ္ႀကံထားတဲ့ အႏု အ႐ြ ေလး ေတြ က ၾကက္ပ်ံ ငွက္ပ်ံ ထြက္ေျပး သြားၾကေရာ ဆိုပါ ေတာ့..။ ဒင္း မ်က္လံုးေတြ ကို တည့္ တည့္ႀကီး ၿဂိဳလ္ ၾကည့္ ႐ွိဳး ဖို႔ လိုက္ ႐ွာတာ နဲ႔တင္ မေသာက္ ပါပဲ ေခါင္း ေတြ စမူး လာတာေပါ့..။ အဲ့လိုနဲ႔ ကၽြန္မ ႐ဲ႕ ႐ွားပါး ေန႔လည္ေလး ဟာ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ရင္း အသြင္ ေတြ ေျပာင္း လာတယ္..။
တင္း ကနဲ ျဖစ္သြား တဲ့ စိတ္ နဲ႔ ေရးမယ္ႀကံထားတဲ့ အႏု အ႐ြ ေလး ေတြ က ၾကက္ပ်ံ ငွက္ပ်ံ ထြက္ေျပး သြားၾကေရာ ဆိုပါ ေတာ့..။ ဒင္း မ်က္လံုးေတြ ကို တည့္ တည့္ႀကီး ၿဂိဳလ္ ၾကည့္ ႐ွိဳး ဖို႔ လိုက္ ႐ွာတာ နဲ႔တင္ မေသာက္ ပါပဲ ေခါင္း ေတြ စမူး လာတာေပါ့..။ အဲ့လိုနဲ႔ ကၽြန္မ ႐ဲ႕ ႐ွားပါး ေန႔လည္ေလး ဟာ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ရင္း အသြင္ ေတြ ေျပာင္း လာတယ္..။
ၿငိမ္ၿငိမ္ေန ဖို႔ ကံပါ မလာတဲ့ ျခင္ဆိုတဲ့ သတၱဝါက ကမၻာဦးအစမွာ ဘယ္လို ေပၚေပါက္လာလည္းဆိုတာ ေခါင္းထဲ ေရာက္ လာေရာ...။ အသံေတြ သာ ၾကားေနရၿပီး ထင္ထင္႐ွား႐ွား ကိုယ္ထင္မျပပဲ သရဲ တေကာင္ နဲ႔ တူေန တဲ့ ဒင္းေၾကာင့္ ေဒါသက ငယ္ထိပ္ ေရာက္ေန ၿပီ...။ ဒီလိုယွဥ္ျပလို႔ သရဲကို ေတြ႕ဖူး သလား မေမး ပါနဲ႔ ဘုရားစူး မေတြ႕ဖူး ပါဘူး.. ႀကံဳလည္း မႀကံဳဖူးတာပါ..။
သူမ်ားေတြ ေျပာတဲ့ ၾကားဖူး နားဝေလး နဲ႔ ႏိႈင္းေျပာ တဲ့ သေဘာေလာက္ပါ..။ ထားပါ ေလ... ကၽြန္မ ကလည္း ကေလး ဘဝက လက္သြက္ လြန္း လို႔ ကိုယ့္ မိသားစု မွာ ျခင္ဖမ္း ခ်န္ပီယံ ရထား ဖူးသူ မဟုတ္လား..!! လာစမ္း ပါေစ.. ဒီႏိုင္ငံ က ျခင္ ဆိုတာ ကၽြန္မ တို႔ ေမြးရပ္ေျမ က ျခင္ေတြ ေလာက္ ျခင္ ပီသခြင့္ ရၿပီး ပါးရည္ နားရည္ နပ္လို႔ ျခင္လည္က် တတ္ေလာက္ မယ္ မထင္ ပါဘူး.။ အို... ဒင္းေလာက္ေတာ့ ေအးေဆး ေပါ့.. အေသး အဖြဲ ပါ။
ကိုယ့္မာန နဲ႔ ကိုယ္ စိတ္ေလး ကို ဟန္ေဆာင္ ေလွ်ာ့ခ်ၿပီး ဒီေကာင္ ကိုယ့္အနား ေရာက္အလာ ကို မိန္႔မိန္႔ႀကီး ေစာင့္ ေန လိုက္ တယ္..။ အမယ္ ၾကာၾကာ မေစာင့္ လိုက္ရပါဘူး.. ဘသားေခ်ာက ကီးဘုတ္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ညာလက္ ဖမိုးနား ကို ေပေစာင္းေစာင္း နဲ႔ ေရာက္လာ တယ္။ သူကလည္း အလာသား.. ကိုယ့္လက္ေပၚမွာ နားၿပီး ကိုယ့္ေသြး ကို စုပ္ယူ ဖို႔ကို မသိမသာ အကဲခတ္ရင္း ေဝ့ကာ ဝိုက္ကာ နဲ႔ ပ်ံပံုပ်ံနည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပဲေတြမ်ားလို႔ ကိုယ္ဟန္ေတြ ျပၿပီး ကိုယ့္လက္ အေျခအေန ကို ေလ့လာေနလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ အသဲယားဖို႔ ေကာင္းလဲ..။
အူယား လာတဲ့ စိတ္ေတြ ကို မ်ိဳခ်ၿပီး အသက္ဝဝမ႐ွဴပဲ ေစာင့္ေနလိုက္တယ္..။ ဒင္း အသံ တိတ္ သြားၿပီ...။ ကိုယ့္ လက္ေပၚ သူ လာနားၿပီ.. ကၽြန္မေအာင့္ၿပီး ဆက္ၿငိမ္ေနလိုက္တယ္..။ ဒီေကာင္ ဘာ စိတ္ကူး ေပါက္ သြား တယ္ မသိ.. သူ႔ႏႈတ္သီးကို ကိုယ့္အရည္ျပားေပၚ စိုက္မခ်လိုက္ပဲ ႐ုတ္ကနဲ ထပ်ံေျပး လို႔ ကီးေပါင္းစံုနဲ႔ နိမ့္ျမင့္ တက္က် ဗိုကယ္လ္ ေတြ ထပ္က်င့္ရင္း ကၽြန္မကို ခ်က္ကင္း ေတြ လိုက္ေနျပန္ၿပီ...။ ထၿပီး လိုက္ဖမ္း မယ္ မထင္နဲ႔ေနာ္.. ထစရာလား..!! ဟြန္း.. ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းေသး တယ္..။ နင္ ငါ့ဆီ ျပန္ လာမွာ ငါ သိေန တာပဲ လို႔ စိတ္ထဲ က ေျပာရင္း ႐ုပ္တည္ႀကီးနဲ႔ ေနလိုက္တာေပါ႔..။
သူမ်ားေတြ ေျပာတဲ့ ၾကားဖူး နားဝေလး နဲ႔ ႏိႈင္းေျပာ တဲ့ သေဘာေလာက္ပါ..။ ထားပါ ေလ... ကၽြန္မ ကလည္း ကေလး ဘဝက လက္သြက္ လြန္း လို႔ ကိုယ့္ မိသားစု မွာ ျခင္ဖမ္း ခ်န္ပီယံ ရထား ဖူးသူ မဟုတ္လား..!! လာစမ္း ပါေစ.. ဒီႏိုင္ငံ က ျခင္ ဆိုတာ ကၽြန္မ တို႔ ေမြးရပ္ေျမ က ျခင္ေတြ ေလာက္ ျခင္ ပီသခြင့္ ရၿပီး ပါးရည္ နားရည္ နပ္လို႔ ျခင္လည္က် တတ္ေလာက္ မယ္ မထင္ ပါဘူး.။ အို... ဒင္းေလာက္ေတာ့ ေအးေဆး ေပါ့.. အေသး အဖြဲ ပါ။
ကိုယ့္မာန နဲ႔ ကိုယ္ စိတ္ေလး ကို ဟန္ေဆာင္ ေလွ်ာ့ခ်ၿပီး ဒီေကာင္ ကိုယ့္အနား ေရာက္အလာ ကို မိန္႔မိန္႔ႀကီး ေစာင့္ ေန လိုက္ တယ္..။ အမယ္ ၾကာၾကာ မေစာင့္ လိုက္ရပါဘူး.. ဘသားေခ်ာက ကီးဘုတ္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ညာလက္ ဖမိုးနား ကို ေပေစာင္းေစာင္း နဲ႔ ေရာက္လာ တယ္။ သူကလည္း အလာသား.. ကိုယ့္လက္ေပၚမွာ နားၿပီး ကိုယ့္ေသြး ကို စုပ္ယူ ဖို႔ကို မသိမသာ အကဲခတ္ရင္း ေဝ့ကာ ဝိုက္ကာ နဲ႔ ပ်ံပံုပ်ံနည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပဲေတြမ်ားလို႔ ကိုယ္ဟန္ေတြ ျပၿပီး ကိုယ့္လက္ အေျခအေန ကို ေလ့လာေနလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ အသဲယားဖို႔ ေကာင္းလဲ..။
အူယား လာတဲ့ စိတ္ေတြ ကို မ်ိဳခ်ၿပီး အသက္ဝဝမ႐ွဴပဲ ေစာင့္ေနလိုက္တယ္..။ ဒင္း အသံ တိတ္ သြားၿပီ...။ ကိုယ့္ လက္ေပၚ သူ လာနားၿပီ.. ကၽြန္မေအာင့္ၿပီး ဆက္ၿငိမ္ေနလိုက္တယ္..။ ဒီေကာင္ ဘာ စိတ္ကူး ေပါက္ သြား တယ္ မသိ.. သူ႔ႏႈတ္သီးကို ကိုယ့္အရည္ျပားေပၚ စိုက္မခ်လိုက္ပဲ ႐ုတ္ကနဲ ထပ်ံေျပး လို႔ ကီးေပါင္းစံုနဲ႔ နိမ့္ျမင့္ တက္က် ဗိုကယ္လ္ ေတြ ထပ္က်င့္ရင္း ကၽြန္မကို ခ်က္ကင္း ေတြ လိုက္ေနျပန္ၿပီ...။ ထၿပီး လိုက္ဖမ္း မယ္ မထင္နဲ႔ေနာ္.. ထစရာလား..!! ဟြန္း.. ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းေသး တယ္..။ နင္ ငါ့ဆီ ျပန္ လာမွာ ငါ သိေန တာပဲ လို႔ စိတ္ထဲ က ေျပာရင္း ႐ုပ္တည္ႀကီးနဲ႔ ေနလိုက္တာေပါ႔..။
အံကို ႀကိတ္ၿပီး တံေတြးကို အသံမျမည္ေအာင္ မ်ိဳခ်ရင္း.. စိတ္ေတာ့ နည္းနည္းထပ္႐ွည္ေပး ရဦးမွာေပါ့..။ ဒီ တစ္ေခါက္ေတာ့ ဒင္း က တိကနဲ အသံကိုျဖတ္လို႔ ႐ုတ္ကနဲ ဘာမေျပာ ညာမေျပာ ေစြ႕ကနဲ လက္ဖမိုး ေပၚ တက္ရပ္ လိုက္တယ္.. စကၠန္႔ပိုင္းေလးပါပဲ ဒင္းႏႈတ္သီး စအစိုက္မွာပဲ “ျဖန္း” ကနဲ.. အဟက္..!! ဘယ္ ရမလဲ တစ္ခ်က္ ဆိုမွ တခ်က္တည္းပါ.. သြားေလေရာ့.. သနားဖို႔ စိတ္ေတာင္ မကူးလိုက္မိခင္မွာပဲ ဒင္း ခမ်ာ အတံုးအ႐ံုး က်ဆံုး ႐ွာေပါ့..။ ခံႏိုင္႐ိုးလား.. ဒါေတာင္ ဒီေကာင့္ ကို ကစ္လိုက္တာ ဘယ္လက္ နဲ႔ေနာ္.. ။ ကၽြန္မ ဘယ္ေက်ာ္ မဟုတ္ပါဘူး ညာေက်ာ္ သမားပါ..။
အသက္သာႀကီးလာေပမယ္႔ ေလ့က်င့္မႈ မ႐ွိေတာ့ ပါပဲ က် မသြားတဲ့ ကိုယ့္လက္ရည္ကို ကိုယ္ သေဘာေတြေတြ႕လို႔..။ စိတ္ထဲကေတာ့ ခုမွ တိတ္တိတ္ေလး ႀကိတ္ၿပီး ေတာင္းပန္ မိေသးတယ္.. ေဆာရီးပါ ျခင္ေလးရယ္ ကိုယ့္ကို ခြင့္လႊတ္ပါ ဘာညာ ေဖာေဖာေပါ့..။ ရန္ေတာ့ေအးသြားၿပီ.. စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ ကၽြန္မ လက္ထေဆးလိုက္တယ္..။ လက္ေဆး အၿပီး Hand Cream ေမႊးေမႊးေလးေတာင္ လိမ္းလိုက္ေသး..။ ကဲ... အေတြးႏုႏု လွလွေလးေတြ နဲ႔ စာျပန္ေရးေတာ့မယ္ လုပ္တုန္းပဲ...။
အသက္သာႀကီးလာေပမယ္႔ ေလ့က်င့္မႈ မ႐ွိေတာ့ ပါပဲ က် မသြားတဲ့ ကိုယ့္လက္ရည္ကို ကိုယ္ သေဘာေတြေတြ႕လို႔..။ စိတ္ထဲကေတာ့ ခုမွ တိတ္တိတ္ေလး ႀကိတ္ၿပီး ေတာင္းပန္ မိေသးတယ္.. ေဆာရီးပါ ျခင္ေလးရယ္ ကိုယ့္ကို ခြင့္လႊတ္ပါ ဘာညာ ေဖာေဖာေပါ့..။ ရန္ေတာ့ေအးသြားၿပီ.. စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ ကၽြန္မ လက္ထေဆးလိုက္တယ္..။ လက္ေဆး အၿပီး Hand Cream ေမႊးေမႊးေလးေတာင္ လိမ္းလိုက္ေသး..။ ကဲ... အေတြးႏုႏု လွလွေလးေတြ နဲ႔ စာျပန္ေရးေတာ့မယ္ လုပ္တုန္းပဲ...။
နားမခံသာ ေလာက္ေအာင္ တေဝါေဝါနဲ႔ အသံေတြေပးၿပီး ေမာင္းလာတဲ့ မီးသတ္ကားသံေတြ...။ ဘုရား ဘုရား..!! ကိုယ္တို႔ တိုက္ခန္းနား မွာ မီးေတြမ်ား ထေလာင္ေန ပလား မသိ...။ ကိုယ္ ေနတာက ငါးလႊာက တိုက္ခန္း.. ကိုယ့္အိပ္ခန္း က မွန္တံခါးကေန ထြက္မွ ဝရံတာ..။ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ လန္႔ျဖန္႔ၿပီး စပ္စုဖို႔ ဝရံတာ ထြက္ရပ္ လိုက္တယ္..။ စိမ့္ေအးေန တဲ့ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ ရာသီဥတု ေအးစက္စက္ႀကီး က ကိုယ့္အေႏြးထည္ ခပ္ပါးပါး ကို မခန္႔ေလးစားေပါ့..။
ဆူညံေနတဲ့ တေဝါေဝါသံေတြရယ္... ခဏေလးနဲ႔ တခိုက္ခိုက္တုန္ ခ်မ္းလာ တဲ့ ခႏၶာရယ္... ေၾကာက္စိတ္ေတြ ရယ္နဲ႔ ဘာလုပ္ လို႔ လုပ္ရမွန္းမသိ..။ မီးသတ္ကားေတြ ငါးစင္းေလာက္ ရပ္ထား တာက ကၽြန္မတိုက္ခန္း႐ဲ႕ သံုးတိုက္ေက်ာ္ေလာက္မွာ... ရဲကားေတြလည္း ထပ္ေရာက္ လာျပန္ၿပီ...။ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ.. အိပ္ခန္းထဲ ျပန္ဝင္ၿပီး အေႏြးထည္ ထူထူဝတ္ ျပန္ထြက္္ .. ၾကာၾကာ ရပ္ၾကည့္ ႏိုင္ဖို႔ ကလည္း ထပ္မဝတ္ လို႔ မရ...။
ဆူညံေနတဲ့ တေဝါေဝါသံေတြရယ္... ခဏေလးနဲ႔ တခိုက္ခိုက္တုန္ ခ်မ္းလာ တဲ့ ခႏၶာရယ္... ေၾကာက္စိတ္ေတြ ရယ္နဲ႔ ဘာလုပ္ လို႔ လုပ္ရမွန္းမသိ..။ မီးသတ္ကားေတြ ငါးစင္းေလာက္ ရပ္ထား တာက ကၽြန္မတိုက္ခန္း႐ဲ႕ သံုးတိုက္ေက်ာ္ေလာက္မွာ... ရဲကားေတြလည္း ထပ္ေရာက္ လာျပန္ၿပီ...။ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ.. အိပ္ခန္းထဲ ျပန္ဝင္ၿပီး အေႏြးထည္ ထူထူဝတ္ ျပန္ထြက္္ .. ၾကာၾကာ ရပ္ၾကည့္ ႏိုင္ဖို႔ ကလည္း ထပ္မဝတ္ လို႔ မရ...။
တစ္ေယာက္ထည္း ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ ခ်မ္းကလည္း ခ်မ္းနဲ႔ အလုပ္ေတြ႐ႈပ္ စိတ္ေတြ႐ႈပ္ နားေတြက အူေပါ့..။ ခဏေနေတာ့ ရဲကား ေလာ္စပီကက စကားေျပာသံေတြ ထြက္လာတယ္..။ ေဝေဝဝါးဝါးမို႔ ေသခ်ာနားကို စြင့္ၿပီး နားေထာင္မွ ေတာင္းပန္သံ ေတြပါ..။ လူတစ္ေယာက္ကို နားခ်ေနတဲ့ အသံေတြပါပဲ..။ ကၽြန္မ တိုက္ခန္း ရဲ႕ သံုးတိုက္ေက်ာ္တိုက္ က ႐ွစ္ထပ္ေလာက္ ပဲ ျမင့္တဲ့ တိုက္ပါ..။ ေအာ္ေျပာေနတဲ့ ရဲေတြ ေမာ့ၾကည့္ ေနတာ ကလည္း အဲ့ဒီတိုက္ရဲ႕ ေခါင္မိုးေပၚကို..။ ေသခ်ာပါၿပီ ေနရင္းထိုင္ရင္း တေယာက္ေယာက္ က ခုန္ခ်ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၿပီ ဆိုတာ..။
ဒါဆို မီးသတ္ကားေတြ ကေကာ.. ဘာလို႔...!! စဥ္းစား ေနရင္း သတိရ သြားတာ က ဖုန္းဆက္ဖို႔ ကိုပါ..။ အခင္းျဖစ္ေနတဲ့တိုက္႐ဲ႕ ေ႐ွ႕တိုက္မွာ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း လင္မယား ေနတာ ေမ့ေနလိုက္တာ..။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ကိုင္ဖုန္းကို ေခၚလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ဆူညံသံေတြနဲ႔ ေအာ္ေျပာေနတဲ့ သူ႔အသံက ရဲကားေတြနားက လမ္းေပၚ ကပဲ ဆိုတာ မွန္းလိုက္ မိၿပီးသား..။
ဒါဆို မီးသတ္ကားေတြ ကေကာ.. ဘာလို႔...!! စဥ္းစား ေနရင္း သတိရ သြားတာ က ဖုန္းဆက္ဖို႔ ကိုပါ..။ အခင္းျဖစ္ေနတဲ့တိုက္႐ဲ႕ ေ႐ွ႕တိုက္မွာ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း လင္မယား ေနတာ ေမ့ေနလိုက္တာ..။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ကိုင္ဖုန္းကို ေခၚလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ဆူညံသံေတြနဲ႔ ေအာ္ေျပာေနတဲ့ သူ႔အသံက ရဲကားေတြနားက လမ္းေပၚ ကပဲ ဆိုတာ မွန္းလိုက္ မိၿပီးသား..။
သူက ကိုယ္ဝန္ႀကီး နဲ႔ရယ္.. ဒါေတာင္ ျမန္လိုက္တာ လမ္းမေပၚ ေတာင္ေရာက္ေနၿပီ..။ ဖုန္းထဲက ကိုယ့္ အသံေတြ ၾကားႏိုင္ ဖို႔ေတာင္ သူ႔မွာအႏိုင္ႏိုင္ျဖစ္မယ္..။ ခပ္လွမ္းလွမ္းကို ေလွ်ာက္လိုက္ဖို႔ ကၽြန္မ ေအာ္ေျပာ မွ “ေအး... ခဏေစာင့္” တဲ့... သူ႔အသံ ကေတာ့ သိပ္ေၾကာက္လန္႔ ေနဟန္မရွိဘူး.. ခပ္ေအးေအး ပါပဲ..။ ဘာျဖစ္တာလဲ ဆိုတာ သူငယ္ခ်င္းဆီမွာ စနည္းနာ လိုက္ေတာ့မွ... သက္ျပင္းေကာ သက္မ ပါခ်ၿပီး အဲဒီ လူကို စိတ္ထဲကေန က်ိန္ဆဲခ်င္ခ်င္ ျဖစ္သြားတာ ကၽြန္မ မညာပါဘူး..။ ေနာက္ဆံုး ေကာက္ခ်က္ခ် မိတဲ့ အက်ဥ္းခ်ံဳးကေတာ့ အမူးသမားတစ္ေယာက္ အရက္မူးၿပီး တိုက္ေခါင္မိုးေပၚ တက္ ပါသည္..။ အရက္ ပုလင္းကိုင္ကာ ေသာက္ရင္း သူ႔အိမ္မွာ႐ွိတဲ့ ၿခံဳေစာင္ေတြ ယူသြားၿပီး တိုက္ေခါင္မိုး ေပၚထိုင္ ကာ စိမ္ေျပနေျပ မီး႐ွိဳ႕ ပါသည္...။
လက္ကိုင္ဖုန္း ကို ကိုယ္တိုင္ ယူသြားကာ မီးေလာင္ေနၿပီဟု မီးသတ္ ဌာန ကို ဖုန္းဆက္ေခၚပါသည္..။ မီးသတ္ကား မ်ား ေရာက္လာေသာ္ မူးမူးႏွင့္ ခုန္ခ်မည္ ဟု ႀကိမ္းပါသည္..။ ရဲမ်ား ျပာယာ ခတ္ေနသည္ ကို အေပၚမွ ငံု႔ၾကည့္ရင္း ေအာ္ ရယ္ေသး သည္..။ တကယ္တမ္းေတာ့ ထိုလူ ဟန္ေရးျပ ႐ံုသာ ခုန္မခ်ခဲ့ပါ.။ ဂလို ဂလိုပင္ ျဖစ္ေလ၏..။ တိုက္ေခါင္မိုး ေပၚ အထိ လိုက္တက္သြားၾကတဲ႔ မီးသတ္မ်ား နဲ႔ ရဲအခ်ိဳ႕ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္လို႐ွိေနမယ္ မသိ..။ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုန္စင္ ၾကား ရတဲ့ ကၽြန္မ က်ိမ္ ဆဲခ်င္စိတ္ ေပါက္တာေတာင္ အေတာ္ေလး ႏုေန ဦးမွာ..။ ခက္လိုက္တဲ့ လူေတြပါလားေနာ္..။
ဘယ္လို အေတြးေတြ ပါလိမ့္..!! မူးသာ မူးတာ အဖမ္းခံရၿပီး နံမည္ က ေက်ာ္ခ်င္ေသး ပါတကား..။ သူငယ္ခ်င္း လည္း သူ႔ တိုက္ေပၚ ျပန္တက္သြားၿပီ...။ ေအးစက္ေန တဲ့ ကိုယ့္ လက္ဖ်ားေလးေတြ ကိုေတာင္ ခုမွ သနား ရေကာင္းမွန္း သတိရကာ ကၽြန္မ လည္း စိတ္တိုတိုနဲ႔ အခန္း ထဲ ျပန္ဝင္ခဲ့ပါတယ္..။ မိုးကေအးေအး.. ရာသီကခ်မ္းခ်မ္း တုန္.. ျခင္ကတမ်ိဳး.. အမူးသမားက တဖံု.. သူတို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မ ရဲ႕ ႐ွားပါး ေန႔လယ္ခင္းေလး လည္း ပ်က္သုန္းလို႔..။
အၾကင္နာေတြနဲ႔ အသာ အယာ ေရးမဲ့ စာသား အႏုအ႐ြေလး ေတြလည္း အသံေပါင္းစံုနဲ႔ အတူ ကိုယ့္ကို ဘိုင့္ ဘိုင္းး သြားၾက ၿပီ..။ ေန႔အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္လို႔ ညေနခင္းလည္းေရာက္ခဲ့ေပါ့...။ ျဖစ္ေၾကာင္းရယ္ ကုန္စင္ၿပီးသကာလ တင္းေန တဲ့ ကိုယ့္မ်က္ႏွာေၾကာ ကိုယ္ျပန္ေလွ်ာ့... ေရတစ္ခြက္ ကို ေမာ့ေသာက္.. ဆာေနတဲ့ ဗိုက္ကုိျဖည့္ဖို႔ လ်စ္လ်ဴ ႐ႈ.. ကြန္ျပဴတာ ကို ႐ွပ္ေဒါင္း... ကုတင္ေပၚ တက္.. ေစာင္ကိုေခါင္းၿမီးၿခံဳ... နားႏွစ္ဖက္ကိုပိတ္... အိပ္စက္ျခင္း သည္သာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေတာ့မည္..။ ဒါေတာင္ ကိုယ္တိုင္ အျပစ္ တင္ခ်င္ေနမိ သလိုလို သနားေနမိ သလိုလိုေတြက ျဖစ္မိေနေသး...။
လက္ကိုင္ဖုန္း ကို ကိုယ္တိုင္ ယူသြားကာ မီးေလာင္ေနၿပီဟု မီးသတ္ ဌာန ကို ဖုန္းဆက္ေခၚပါသည္..။ မီးသတ္ကား မ်ား ေရာက္လာေသာ္ မူးမူးႏွင့္ ခုန္ခ်မည္ ဟု ႀကိမ္းပါသည္..။ ရဲမ်ား ျပာယာ ခတ္ေနသည္ ကို အေပၚမွ ငံု႔ၾကည့္ရင္း ေအာ္ ရယ္ေသး သည္..။ တကယ္တမ္းေတာ့ ထိုလူ ဟန္ေရးျပ ႐ံုသာ ခုန္မခ်ခဲ့ပါ.။ ဂလို ဂလိုပင္ ျဖစ္ေလ၏..။ တိုက္ေခါင္မိုး ေပၚ အထိ လိုက္တက္သြားၾကတဲ႔ မီးသတ္မ်ား နဲ႔ ရဲအခ်ိဳ႕ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္လို႐ွိေနမယ္ မသိ..။ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုန္စင္ ၾကား ရတဲ့ ကၽြန္မ က်ိမ္ ဆဲခ်င္စိတ္ ေပါက္တာေတာင္ အေတာ္ေလး ႏုေန ဦးမွာ..။ ခက္လိုက္တဲ့ လူေတြပါလားေနာ္..။
ဘယ္လို အေတြးေတြ ပါလိမ့္..!! မူးသာ မူးတာ အဖမ္းခံရၿပီး နံမည္ က ေက်ာ္ခ်င္ေသး ပါတကား..။ သူငယ္ခ်င္း လည္း သူ႔ တိုက္ေပၚ ျပန္တက္သြားၿပီ...။ ေအးစက္ေန တဲ့ ကိုယ့္ လက္ဖ်ားေလးေတြ ကိုေတာင္ ခုမွ သနား ရေကာင္းမွန္း သတိရကာ ကၽြန္မ လည္း စိတ္တိုတိုနဲ႔ အခန္း ထဲ ျပန္ဝင္ခဲ့ပါတယ္..။ မိုးကေအးေအး.. ရာသီကခ်မ္းခ်မ္း တုန္.. ျခင္ကတမ်ိဳး.. အမူးသမားက တဖံု.. သူတို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မ ရဲ႕ ႐ွားပါး ေန႔လယ္ခင္းေလး လည္း ပ်က္သုန္းလို႔..။
အၾကင္နာေတြနဲ႔ အသာ အယာ ေရးမဲ့ စာသား အႏုအ႐ြေလး ေတြလည္း အသံေပါင္းစံုနဲ႔ အတူ ကိုယ့္ကို ဘိုင့္ ဘိုင္းး သြားၾက ၿပီ..။ ေန႔အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္လို႔ ညေနခင္းလည္းေရာက္ခဲ့ေပါ့...။ ျဖစ္ေၾကာင္းရယ္ ကုန္စင္ၿပီးသကာလ တင္းေန တဲ့ ကိုယ့္မ်က္ႏွာေၾကာ ကိုယ္ျပန္ေလွ်ာ့... ေရတစ္ခြက္ ကို ေမာ့ေသာက္.. ဆာေနတဲ့ ဗိုက္ကုိျဖည့္ဖို႔ လ်စ္လ်ဴ ႐ႈ.. ကြန္ျပဴတာ ကို ႐ွပ္ေဒါင္း... ကုတင္ေပၚ တက္.. ေစာင္ကိုေခါင္းၿမီးၿခံဳ... နားႏွစ္ဖက္ကိုပိတ္... အိပ္စက္ျခင္း သည္သာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေတာ့မည္..။ ဒါေတာင္ ကိုယ္တိုင္ အျပစ္ တင္ခ်င္ေနမိ သလိုလို သနားေနမိ သလိုလိုေတြက ျဖစ္မိေနေသး...။
ေအးေအးလူလူ နဲ႔ စာေရးဖို႔ ဘာညာ မေတြးေတာပဲ အစ ကတည္းက ဘာမီတြန္ေလး ေသာက္ ေစာင္ထူထူေလး ၿခံဳၿပီး ဇိမ္ေလး နဲ႔ အိပ္ခဲ့ မိရင္ အေကာင္းသား...။ အို... ေတာ္ပါေလ ခုမွ ေနာင္တ ရေနလည္း အပို ပဲေပါ့..။ ဒီေတာ့ ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း အေကာင္းရယ္လို႔ မွတ္ယူ ရင္း မ်က္လံုး ကို စံုမွိတ္ အိပ္ကာ နားေအး ပါးေအး အိပ္မက္ ခ်ိဳေအးေမႊးေလး မက္လို႔ လွပေစဖို႔ ဆုေတာင္း႐ံု သာ ႐ွိေလေတာ့၏..........။
(ခင္ေလးငယ္)
ဒီစာေလး ကို အားေနခဲ့တဲ့ Monday, April 19, 2010 ေန႔တုန္းက ေရး ခဲ့တာ ပါ။ ခုလည္း အဲ့ဒီေန႔ေလးလိုဘဲ အားေနလို႔ ျပန္ share လိုက္ပါတယ္ ..။ ပ်င္းေနလို႔ အေပ်ာ္ေလး ပါ...။ း)
